مسافرت، دنياى جديدى را به روى مسافر مى گشايد، دنيايى كه پيش از آن، چيزى درباره آن نمى دانست و يا هر چه داشت ساخته و پرداخته ذهن و خيال او بود، با سفر كردن اين ذهنيت به عينيت و آن خيال به واقع تبديل مى شود.
سفر; شناخت انسان را از جهان توسعه مى دهد.
سفر; انسان را از محيط بسته و محدودش به محيطى وسيعتر و گسترده تر مى برد.
سفر; به زندگى معنايى ديگر مى دهد و به آن عمق مى بخشد.
سفر; انسان را جهانديده و با تجربه مى سازد.
سفر; معلّم و پندآموزى قوى و مؤثر است كه دانشجويش مسافر و كتابش جهانِ طبيعت و صفحه آثار هستى و درسش آينده نگرى و هدفش حركت در مسير زندگانى بهتر است.
سفر; نشان از حس كنجكاوى انسان براى كشف و شناسايى مجهولات دارد.
سفر; از سه عنصر سلامتى، فراست و روشنايى تركيب يافته و اين كلمه رمزى است از اين سه و آن سه ارمغانى است براى مسافر.
در سفر است كه با اقوام و ملتها و فرهنگهاى گوناگون آشنايى بدست مى آيد.
در سفر با گذشته تاريخ پيوند مى خوريم.
در سفر با قدرت و عظمت جهان كه از آثار صنع صانع قدير و عظيم و حكيم و عليم است بيشتر آشنا مى شويم.
در سفر به تواناييهاى خود و نقاط قوت و ضعف خويش، آگاهى مى يابيم.
در سفر همراهان را به خوبى مى توان شناخت.
اهداف سفر:
امام صادق (عليه السلام) فرموده اند: از وصاياى پيامبر عزيز اسلام (صلى الله عليه وآله) به حضرت على (عليه السلام) اين بود كه:اى على، سزاوار نيست انسان خردمند سفر نمايد مگر در سه مورد (و براى يكى از اين سه هدف):
۱ ـ براى ترميم معاش (تأمين زندگى خويش) يعني كار.
۲ ـ توشه اندوزى براى آخرت (با انجام سفرهاى واجب و مستحب).
۳ ـ براى لذت حلال (تفريح). (عن الصادق (عليه السلام) عن آبائه فى وصيّة النبىّ (صلى الله عليه وآله) لعلىّ (عليه السلام) قال: يا علىّ لاينبغي للرّجل العاقل اَن يكون طاعِناً الاّ في ثلاث: مرّمة لمعاش أو تزود لمعاد أو لذة في غير محرّم. وسائل الشيعه، ج۸، ص۲۴۸، روايت ۲; و نيز نگاه كنيد به روايت۱، ص۲۴۹، روايت ۶ و ۷).
گردشگری در اسلام از منظر روایات
گردشگری در روایات مختلف سفارش شده است و یکی از عوامل صحت به شمار می اید پیامبر اکرم فرمود : مسافرت کنید تا سلامت و عافیت یابید و بهره مند گردید .(بحار الانوار ج ۷۶ ص ۲۲۱ )و یا سفر کردن را وسیله کسب روزی میداند
مسافرت کنید تا روزی یابید .(کنز العمال ح ۱۷۴۶۹)و برخی احادیث سفر کردن را توشه ای برای اخرت میدانند
امام صادق فرمود:در حکمت ال داوود امده است که بر شخص واجب است که سفر نکنند مگر برای اندوختن توشه و یا ترمیم وضع معاش یا لذت جویی حلال .(بحار الانوار ج ۷۶ص۲۲۲)
جابر بن عبد اله انصاری از پیامبر نقل کرده است که فرمودند:خداوند به ذوالقرنین حکومت داد و اسباب هر چیزی را به او عطا کرد او به غرب و شرق رسید و خداوند به زودی قائم که از فرزندان من است را بر او منت جاری میکند و او را به شرق و غرب می رساند .او هر کوه و دشتی که ذوالقرنین زیر پا گذاشته را زیر پا خواهد گذاشت و خداوند گنج ها و معدن های زمین را برای او با انداختن ترس در دل دشمنان یاری خواهد کرد و زمین که از ظلم و جور پر شده بود را با عدل وداد پر خواهد کرد .(تفسیر برهان ج۲مسافرت از دیدگاه قرآن
قرآن در آیات مختلف انسان را به سفر کردن تشویق کرده است. «بگو در زمین سیر کنید و بنگرید عاقبت مجرمان چگونه بوده است.»(نمل آیه ۶۹)
و یا در آیه دیگر می فرماید: «پیش از شما سنت هایی بوده است پس روی زمین بگردید و بنگرید. نمل(۳۶) واژه سیر کنید همان سفر کردن و با دقت نگریستن است و عبرت گرفتن است.
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می نویسند: از آیات و روایات بر می آید که سیر وسفر در زمین امری پسندیده و مستحب شریعت است.
دین مبین اسلام سفر کردن و جهانگردی را وسیله عبرت می داند و انسان را به تفکر و اندیشه وا می دارد. اسلام سفر کردن را فقط برای تفریح نمی داند بلکه سفر می تواند جنبه علمی آموزشی و … داشته باشد. در احادیث آمده است: علم را فرا گیرید حتی اگر در چین باشد.(بحار الانوار ج۱ص۱۰۸)ص۴۸۱)

آداب قبل از سفر

زمان های مناسب سفر

امام صادق علیه السلام فرمود: هر كس مى‏خواهد سفر برود روز شنبه مسافرت كند، اگر در روز شنبه سنگى از كوهى سقوط كند خداوند آن را به جاى خود برمى‏گرداند.

و یا آن كه در روز سه شنبه مسافرت كن، زیرا سه شنبه روزى است كه‏ خداوند آهن را براى حضرت داود علیه السلام نرم نمود. و یا روز پنج‏شنبه مسافرت كن چون پیامبر اكرم صلّى الله علیه و آله روز پنج‏شنبه مسافرت مى‏نمود، و آن روزى است كه خداوند و پیامبر و فرشتگان آن را دوست مى‏دارند.(۳)

دادن صدقه و خواندن آیت الکرسی

حسن بن محبوب از عبدالرّحمن بن حجّاج روایت كرده است كه گفت امام صادق علیه السّلام فرمود: صدقه بده، و هر روز كه بخواهى به سفر برو .

حمّاد بن عثمان روایت كرده است كه از امام صادق علیه السّلام پرسیدم: آیا سفر در روزهاى مكروه، مانند چهارشنبه و غیر آن، كراهت دارد؟ امام فرمود: سفرت را با صدقه‏ آغاز كن، و هر وقت قصد كنى راهى سفر شو، و آیة الكرسى را بخوان‏.(۴)

آیة الكرسى را خوانده و حمد و ثناى الهى را بجاى آورده و بر پیامبر اكرم صلوات بفرست و این دعا را بخوان: «اللّهمّ إنّی خرجت فی هذا السّفر بلا ثقة منّی لغیرك و …

حسابرسی مالی و وصیت کردن
هر گاه وقت مسافرت نزدیك شده و آماده حركت كردن شدى لازم است كه كارهاى خود را مورد دقت قرار داده، و پیوند بین خود و مردم را رسیدگى كرده و آنچه بین تو و افرادى كه با آنان معامله دارى حسابرسى كرده و خود را از تمام حقوق مردم برهانى. سپس به كارهاى خانواده و كسانى كه نفقه آنان بر عهده شما است توجه كرده، و خرج آنان را به صورت معتدل براى مدت سفر خود تهیه و به آنان بدهى، سپس آنان را به آنچه تو را به خداوند نزدیك مى‏كند سفارش نموده و این وصیت را نزد شخص مورد اعتماد خود قرار ده. سفر خود را با مقدارى صدقه – كم یا زیاد – آغاز كن.
خواندن دو رکعت نماز و دعا
و دو ركعت نماز را با هر مقدارى از قرآن كه مى‏خواهى در آنها بخوانى گزارده و از خداوند براى سفر خود خوبى را مطالبه نماى. سپس آیة الكرسى را خوانده و حمد و ثناى الهى را بجاى آورده و بر پیامبر اكرم صلوات بفرست و این دعا را بخوان: «اللّهمّ إنّی خرجت فی هذا السّفر بلا ثقة منّی لغیرك و …
مرحوم مجلسی می نویسد: در روایتى منقول دیدیم كه چون پیش از سفر صدقه‏ دهد گوید: بار خدایا من با این صدقه سلامت خودم و سفرم و هر چه همراه دارم خریدم مرا و هر چه با من است سالم دار و به خوبى و خوشى به مقصد برسان، و پس از صدقه هم وارد است:
لا اله الا الله الحلیم الكریم، لا اله الا الله العلى العظیم سبحان الله رب السموات السبع و رب الارضین السبع و ما فیهن و ما بینهن و رب العرش العظیم‏ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ‏ و صلى الله على محمد و آله الطیبین الطاهرین.
حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام به ابوذر فرمود: … جوانمردى در شش چیز است سه تاى آن در سفر و سه‏ مورد دیگر در حضر است. آن سه كه در حضر است: خواندن قرآن، آباد كردن مسجد و مردم را برادر گرفتن در راه خدا، و اما آن سه كه در سفر است بخشیدن زاد و توشه به همراهان، اخلاق نیكو، خوش رفتارى با همراهان‏.
ابراهیم بن عبد الحمید از امام كاظم(علیه السلام) نقل مى‏كند كه فرمود: سه كس را پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) لعنت كرد: كسى كه توشه راه خود را به تنهایى بخورد و كسى كه در بیابان به تنهایى سفر كند و كسى كه در خانه به تنهایى بخوابد.
حق مسافرى كه مریض شود بر همراهانش این است كه سه روز به خاطر او توقف كنند (كه اگر خوب شد او را با خود ببرند وگرنه او را نزد خانواده‏اش رها كنند و خود به سفر بروند).
از امام باقر – علیه السّلام- نقل است كه، لقمان در مقام اندرز به پسرش گفته است:
پسر جان! چون با عده‏اى سفر كنى زیاد با آنها مشورت كن. بسیار در رویشان بخند. دعوتشان را بپذیر. اگر كمك خواستند كمك كن. و در نكوكارى و نماز و سخاوتمندى بر آنان سبقت گیر. مركب و مال و توشه‏ى خود را در اختیارشان گذار. اگر حركت كردند حركت كن. اگر كار كردند كار كن. از بزرگتر اطاعت كن. اگر بتوانى تا از غذا صدقه‏ ندهى، نخور. تا سوار مركبى تلاوت قرآن كن. و مادامى كه مشغول كارى هستى تسبیح گوى. و هنگامى كه كارى ندارى دعا بخوان». «پسر جان! زودرنج و بداخلاق و بى‏صبر نباش، كه با این صفات هیچ‏ رفیقى برایت نمى‏ماند. خود را به صبر و تأنى در كارها وادار.»
در پایان روایتی در فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام تا زائرانش قدر لحظات زیارت را بیشتر بدانند
یاسر خادم از امام رضا(علیه السلام) نقل مى‏كند كه فرمود: بار سفر به سوى زیارت‏ قبور، بسته نشود مگر براى زیارت قبور ما، آگاه باشید كه من از روى ستم با زهر كشته مى‏شوم و در دیار غربت دفن مى‏شوم، پس هر كس براى زیارت من بار سفر بندد، دعاى او مستجاب و گناه او آمرزیده مى‏شود.

ارسال دیدگاه


مجمع ملی فعالان اردوهای فرهنگی رحیل

تماس با ما

تهران-خیابان میرزای شیرازی-خیابان ناهید-پلاک 10-واحد چهار

info@rahil.ir

021-88854322

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید !

     
مسیر امید سناسنتر فصل رویش هفت سنگ