تعاریف اردو:

اردو، به فعالیتى آموزشى پرورشى گفته مى‏شود كه براى تعداد معینى از دانش‏ آموزان، تحت نظارت و هدایت معلمان و مربیانِ داراى شرایط، با اهداف، برنامه، سازمان‏دهى، زمان و جمعیت سنّى مشخص، بر اساس مجوّز صادره از مراجع ذیربط، در فضاى مناسب، داخل یا خارج از محیط آموزشى و پرورشى برگزار مى‏گردد.

در اصطلاح دیگر:

اردو، یعنی سازگاری فعالانه در یک زندگی دسته جمعی. در آموزش وپرورش، اردو، به حرکت دسته جمعی دانش آموزان که با ساماندهی و هدف خاص از مدرسه خارج و زمانی را در نقطه ای بیرون از شهر می گذارنند اطلاق می‌شود.

 

همچنین متداول ترین معنای اردو این است: «مسافرتی است دسته جمعی با هدفی معیّن و مشخص همچون: کسب دانایی، توانایی، سازگاری اجتماعی و تفریح که داراى مقررات و نظام خاص خود باشد».

اما در دستور العمل اجرایی اردوهای دانش‌آموزی، اردو چنین تعریف شده است:

مقصود از اردو سفر دسته‌ جمعی گروهی از دانش‌آموزان با مقاصد علمی، آموزشی، فرهنگی، زیارتی، سیاحتی و ورزشی می‌باشد که با مجوز مراجع ذی‌ربط برگزار می‌شود.

 نهادهای برگزار کننده اردو:

برگزاری اردو اختصاص به سازمان دانش‌آموزی و آموزش و پرورش نداشته و بسیاری از نهادهای دیگر نیز به تناسب مسئولیت و نیاز زیر مجموعه خود اقدام به برگزاری اردو می‌نمایند که برخی از آن ها عبارتند از:

جهاد سازندگی، ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، ارتش، سپاه پاسداران، کمیته امداد، بنیاد شهید، بسیج، بنیاد مستضعفان، سازمان تربیت بدنی، بنیاد مسکن، نهضت سواد آموزی، حوزه علمیه، شرکت‌ها، وزارت آموزش عالی، سازمان جوانان هلال احمر، کارخانجات.

 

اردوگاه:

به مکانی گفته می شود که، جمعی از افراد برای مدت محدود مطابق شرایط زمان و مکان، در آن به سر می برند.

 

موضوعات اردو:

مهم ترین موضوعاتی که در برنامه‌ ریزی اردوها لحاظ شده و اردو بر اساس یک یا چند مورد از آن ها شکل می‌گیرد به قرار زیر است:

 

آموزشی، علمی و پژوهشی – زیارتی و سیاحتی – ورزشی – آمادگی دفاعی _ فرهنگی و هنری – تلاش و سازندگی – بهداشتی – امداد و نجات – تربیتی و تفریحی – احیای مهارت‌های فردی و اجتماعی برای دانش‌آموزان خاص – گردشگری – عبادی سیاسی – دیدار با شخصیت‌ها و…

اهداف اردو:

 

۱-  ایجاد بستر مناسب برای تمرین یک زندگی دسته‌ جمعی

۲-  تقویت حس تعاون و همکاری از طریق سپردن کار و مسئولیت‌ها

۳-  کسب تجربه در زمینه‌های مختلف اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی همچنین تقویت بنیه اعتقادی

۴-  کمک به فرایند اجتماعی شدن و ارتقای این گونه مهارت‌ها

۵-  افزایش آگاهی‌های عمومی و یا اختصاصی مربوط به دروس نظری مدارس با انتقال مفاهیم به صورت دیداری و مستقیم که بسیار آسان‌تر از شیوه بیانی است.

۶-  انتقال عملی اهمیت نظم و انضباط در زندگی شخصی به شرکت کنندگان

۷-  کنترل و آموزش مسائل بهداشت فردی به کمک بررسی و ارزیابی دقیق با تشویق و ترغیب

۸-  گسترش و تعمیق مهارت‌های فردی و ارتقای سطح هوشیاری و قدرت درک و دریافت شرکت کنندگان

۹-  ایجاد زمینه مناسب برای رشد و شکوفایی استعدادهای فردی

۱۰- آمادگی افراد برای مقاومت در برابر مشکلات و تنگناها

۱۱- ارضای نیازهای عاطفی و روانی متناسب با فراخور سن و پایه تحصیلی

۱۲- آشنا سازی دانش‌آموزان با شرایط زندگی همچنین شرایط فرهنگی اقتصادی و اجتماعی مردم در سراسر کشور

 

فواید اردو:

 

۱- تقویت روحیه جمع پذیری و قانون ‌مندی و برخورداری از نظام معین.

– ۲آشنایی با دوستان جدید و انس و الفت با آنان.

۳- آشنایی با فرهنگ‌های بومی شهرها.

۴- آشنایی با شخصیت های مذهبی، فرهنگی، موثر و تاریخ ساز.

۵- آشنایی با اماکن زیارتی، باستانی، سیاحتی و فرهنگی.

۶- کسب تجربه و مهارت‌های زندگی دسته جمعی.

۷- دیدن شهر‌های جدید، اماکن زیارتی و تفریحی.

۸- تقویت روحیه اعتماد به نفس و هم‌ زیستی در شرایط خارج از زندگی معمولی خانوادگی.

۹- تقویت روحیه دینی.

۱۰-  بازشناسی توان شخصی نقش خویش.

۱۱-  تمرین زندگی مستقل از خانواده.

 

نتیجه‌گیری:

با وجود تعاریف متفاوت از اردو چه در لغت و چه در مفهوم، بیشترین و متداول ‌ترین مفهوم امروزی اردو، همان اردوهای سازمان یافته دانش‌آموزی است. همچنین با این که «ضرورت برگزاری اردوها» با تکیه بر «آموزش» یک اصل ثابت شده است اما بی‌ برنامگی در اردو نیز می‌تواند آثار زیانباری بر روح و جسم شرکت کنندگان برجای بگذارد. در برنامه‌ریزی یک اردو باید نوع اردو، هدف از برگزاری آن و موضوع آن کاملا مشخص باشد. یک اردو زمانی می‌تواند مفید باشد که موارد فوق در آن رعایت شده باشد.

ارسال دیدگاه


مجمع ملی فعالان اردوهای فرهنگی رحیل

تماس با ما

تهران . خیابان سمیه . تقاطع نجات اللهی . پلاک 245 . واحد 9 . کدپستی: 1599819831

info@rahil.ir

021-88945066

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید !

     
فصل رویش مسیر امید سناسنتر